مقدمه هر كس به سرنوشت پيشينيان با نگاه ويژهء خويش مىنگرد و يافته‌هاى تاريخى گذشتگان را بر آيندگان گزارش مىكند . ارزش آگاهى از راه رفتهء آنان آنگاه سودبخش است كه تابلوى راهنماى فرزندان دوره‌هاى بعد باشد ، الگو دهد ، توان تصميم سازى بخشد ، حيرت زدايى نمايد . غزوهء حمراءالأسد هر چند بدون خون ريزى و كشتار بود و با نمونه‌هاى غزوات ديگر بسيار فرق مىكرد ولى شرايط خاص زمانى به گونه‌اى بود كه كمترين زمان نبايد از دست مىرفت . هر كسى نبايد در اين مرحله وارد مىشد ، نه آنان كه به بهانه‌اى در مسير احد راه خود را از پيامبر ( ص ) جدا كردند و نه آنان كه در دامنهء احد فرياد يارى خواهى حضرتش را ناديده گرفتند و يا از فراز رمات